หรือภูฏาน จะเป็น ‘สวรรค์’ ของสี่ขา

สำหรับชาวพุทธที่เชื่อว่าชาติหน้ามีจริง มักจะมีคำพูดที่ไว้ถามกันเล่นๆว่า ถ้าเลือกได้ชาติหน้าอยากจะเกิดเป็นอะไร แน่นอนใครๆก็ต้องตอบว่าอยากเกิดเป็นมนุษย์ แต่หลังจากทริปภูฏานครั้งล่าสุด ฉันก็เริ่มคิดว่าอาจจะต้องเปลี่ยนคำตอบของตัวเองใหม่เสียแล้ว ว่าหากเลือกได้จริงๆแล้วละก็ ฉันอาจจะอยากเกิดเป็นหมาภูฏาน!

การเดินทางที่ปราศจากตั๋วกลับบ้าน : Tipitaka

ถนนจาก Agartala สู่ Dhalai นั้นเป็นทางคดโค้งข้ามภูเขา ซ้ำยังมีหลุมบ่อเกือบตลอดทาง กระเป๋าเดินทางของผมกระเด้งกระดอนส่งเสียงกุกกักอยู่ท้ายรถ โชคดีว่าไม่ได้เผลอยัดสิ่งแตกหักได้ลงไป ภายในนั้นมีเพียงสัมภาระสำหรับการใช้ชีวิตในต่างแดนให้รอดปลอดภัยเพื่อกลับคืนสู่มาตุภูมิอย่างสวัสดิภาพ จะว่าไปแล้ว นี่เป็นการเดินทางที่ผมคุ้นชิน การเดินทางแบบที่มีตั๋วไป-กลับแน่นอน การเดินทางในลักษณะนี้ ต่อให้เดินทางไปสุดขอบโลก แต่ปลายทางที่สำคัญที่สุด คือการกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย แต่หลังจากที่ได้พบ Shyana และ Ripana Chakma นั่นเอง ผมจึงเริ่มต้นคำนึงถึงการเดินทางอีกแบบหนึ่ง มันเป็นการเดินทางที่ผมไม่รู้จัก