หรือภูฏาน จะเป็น ‘สวรรค์’ ของสี่ขา

สำหรับชาวพุทธที่เชื่อว่าชาติหน้ามีจริง มักจะมีคำพูดที่ไว้ถามกันเล่นๆว่า ถ้าเลือกได้ชาติหน้าอยากจะเกิดเป็นอะไร

แน่นอนใครๆก็ต้องตอบว่าอยากเกิดเป็นมนุษย์ แต่หลังจากทริปภูฏานครั้งล่าสุด ฉันก็เริ่มคิดว่าอาจจะต้องเปลี่ยนคำตอบของตัวเองใหม่เสียแล้ว ว่าหากเลือกได้จริงๆแล้วละก็ ฉันอาจจะอยากเกิดเป็นหมาภูฏาน!

DSCF6718resize.JPG

ในเมื่อฝันแล้วก็ต้องไปให้สุด ฉันวางแผนกิจวัตรประจำวันไว้อย่างนี้ ตื่นขึ้นมายืดเส้นยืดสายสักสองสามนาที แล้วใช้เวลาช่วงเช้าเดินเป็นเพื่อนนักท่องเที่ยวไปวัดเล็กๆบนเขา แล้วกลับมาหาอะไรกินแถวๆร้านขายเนื้อ หลังจากนั้นอาจจะแวะไปเจอเพื่อนหมาดำที่ลานจอดรถบัส แล้วชวนกันไปนอนอาบแดดที่ลานหินในป้อมประจำเมือง เย็นๆถ้าหิวก็ไปรออาหารตามโรงแรม แล้วเดินกลับไปหาที่นอนเหมาะๆแถววงเวียนกลางเมือง

นี่แหละ ชีวิตหมาภูฏาน

DSCF6793resize.JPG

คนภูฏานมีแนวคิดการเลี้ยงหมาที่ไม่เหมือนใครบนโลกนี้ อาจจะมีบ้างที่บางครอบครัวเลี้ยงหมาแบบมีความเป็นเจ้าของ แต่ก็ถือว่ายังน้อยมากเมื่อเทียบกับจำนวนประชากรหมาจรจัด หรือที่คนภูฏานเรียกว่า Community Dogs จำนวนกว่าแสนตัวทั่วประเทศ ที่มุ่งดำเนินวิถีชีวิตแบบอิสระเสรี ไร้พันธการกับมนุษย์ผู้ใด

DSCF5731resize.JPG

หมาคือชาติสุดท้ายก่อนที่จะได้เกิดมาเป็นคน นั่นจึงทำให้หมาจรจัดได้รับการดูแลให้อาหารจากชาวภูฏานเป็นพิเศษ

เดิมทีชาวภูฏานก็เป็นผู้ที่เคร่งครัดในเรื่องความเมตตาและการไม่เบียดเบียนสรรพสัตว์อยู่แล้ว ประกอบกับความเชื่อที่ว่า หมาคือชาติสุดท้ายก่อนที่จะได้เกิดมาเป็นคน นั่นจึงทำให้หมาจรจัดได้รับการดูแลให้อาหารจากชาวภูฏานเป็นพิเศษ จนดูจะมีคุณภาพชีวิตดีเกินหน้าเกินตาหมาจรจัดหรือแม้กระทั่งคนไร้บ้านในประเทศอื่นๆไปมาก แทบทุกตัวเป็นมิตร ไม่ก้าวร้าว มีสุขภาพดี หุ่นดี และหน้าตาดีใช้ได้เลยทีเดียว

DSCF6819resize.JPG

 

เมืองที่เจริญขึ้นและการท่องเที่ยวที่โตขึ้นเรื่อยๆทำให้แหล่งอาหารของหมาจรจัดเหล่านี้ยิ่งเพิ่มมากขึ้น ทั้งจากประชาชนทั่วไป ร้านอาหาร และโรงแรม ทำให้จำนวนประชากรหมาจรจัดเพิ่มสูงขึ้นอย่างน่าเป็นห่วง เพื่อนขนปุยที่มนุษย์เคยเอ็นดูกลับดูท่าว่าจะเป็นปัญหาเสียแล้ว เพราะสิ่งที่ตามมาคือเสียงเห่าหอนที่ก้องไปทั้งเมืองในยามค่ำคืน จนไกด์ทัวร์ต้องแนะนำให้นักท่องเที่ยวพกที่อุดหูมาด้วย แต่เรื่องเหล่านี้ก็ดูจะเป็นเรื่องตลกไปเลยเมื่อเทียบกับปัญหาโรคระบาด

DSCF6154resize.JPG

รัฐบาลภูฏานจึงหาทางแก้ปัญหานี้ด้วยการเริ่มโครงการทำหมันและฉีดวัคซีนหมาจรจัดทั่วประเทศ เพื่อลดจำนวนประชากรสุนัขเกิดใหม่และจำกัดโรคต่างๆที่จะเกิดขึ้นในสุนัข ซึ่งก็คงต้องทยอยทำไปอีกหลายปี เพื่อให้คนภูฏานและเพื่อนสี่ขาสามารถใช้ชีวิตร่วมกันต่อไปได้อย่างสงบสุข

DSCF5734resize.JPG

โอกาสที่ฉันจะเกิดใหม่เป็นหมาภูฏานคงจะน้อยลงเต็มที หรือถึงได้เกิดเป็นหมาภูฏานจริงๆก็ต้องโดนทำหมันแน่นอน คิดได้อย่างนี้ก็ขอเปลี่ยนคำตอบใหม่แทบไม่ทันเลยทีเดียว.

การเดินทางของ แก้วขวัญ เรืองเดชา โปรดิวเซอร์สารคดีชุด Tipititaka : The Living Message

Handbill-[A4]-Tripitaka

Published by