เพื่อนใหม่ที่ไร้คำพูด : ซากา ทิเบต

หลังจากที่เราเดินทางออกจากเมืองซากา (Saga) ของเขตปกครองตนเองทิเบตมาสักพักใหญ่   ท้องฟ้าสวยๆและฝูงจามรีทำให้อดไม่ได้ที่จะหยุดรถเพื่อเก็บภาพบรรยากาศ    แม้ถนนที่เชื่อมระหว่างเมืองภายในทิเบตจะไม่เอื้อให้หยุดได้ตามใจนัก เนื่องจากบางช่วงถนนไม่มีไหล่ทาง   ดังนั้นเพื่อความปลอดภัยไกด์และคนขับจะหาทำเลที่มีพื้นที่กว้างพอจะจอดได้ นั่นก็ไกลพอสมควรทีเดียว แต่ด้วยความกระหายภาพมีมากกว่าความเหนื่อยในที่สุดเรายอมเดินออกจากรถมา  ทิ้งไกด์และคนขับรถไว้ข้างหลัง

IMG20170607113627.jpg

หลังจากเดินช้าๆเพื่อจะได้สูดออกซิเจนที่แสนเบาบางให้พอใช้กับร่างกาย   เราพบว่าจากขอบถนนนั้นสูงกว่าทุ่งหญ้าค่อนข้างมากต้องปีนป่ายลงไป    บริเวณรอบๆของพื้นที่มีลวดหนามกั้นอยู่  เมื่อเจ้าของแสดงอาณาเขตเราจึงตัดสินใจไม่เดินเข้าไป  แต่ใช้เทคนิคหามุมภาพเพื่อเก็บวิวภูเขาและฝูงจามรีโดยไม่ล่วงล้ำพื้นที่

IMG20170607113450.jpg

ในระหว่างที่ทีมช่างภาพกำลังเซ็ตอุปกรณ์  จู่ๆฉันก็รู้สึกได้ว่ามีบุคคลแปลกหน้ามาประชิดตัวเมื่อหันไปก็เจอกับหญิงทิเบตวัยประมาณสี่สิบเศษในชุดที่ดูเก่าและมอมแมม  ด้วยสัญชาตญาณของมนุษย์เมื่อมีคนมาจ้องมองในระยะใกล้ขนาดนี้อดทำให้อดระแวงในใจไม่ได้  เธอผู้นี้จะมาดีหรือมาร้ายนะ

 

IMG20170607115029.jpg

ในที่สุดฉันตัดสินเอ่ยคำสั้นๆไป ว่า “ฮัลโหล”  เพื่อหยั่งเชิงดูก่อน   เธอพูดตอบกลับด้วยภาษาที่เราไม่เข้าใจออกมา แล้วเราจะสื่อสารกันอย่างไรดี เธอชะโงกดูวิวไฟน์เดอร์ของกล้องในขณะที่ช่างภาพกำลังถ่าย  และทำท่าจะเข้าใจว่าพวกเรามาถ่ายรูป  การสื่อสารที่ข้ามผ่านคำพูดจึงเกิดขึ้น   ฉันชี้มือไปยังที่ดินฝั่งที่เรายืนอยู่และอีกฝั่งของถนนจากนั้นชี้ไปที่เธอ   เธอพยักหน้า  เมื่อลองชี้ไปยังที่ดินอีกแปลงที่ไกลออกไป เธอส่ายหน้า  เอาล่ะเราเข้าใจได้คร่าวๆว่าเธอน่าจะดูแลที่ดินทั้งสองแปลงนี้อยู่   และอย่างน้อยเธอก็น่าจะมาดี   จากนั้นฉันจึงชี้ไปเธอและลองทำท่าเหมือนนอนหลับและชี้ไปยังถนนที่ไกลลิบๆ   เธอส่ายหน้าและชี้ไปยังอีกฝั่งแทนใบหน้ายังคงเปื้อนรอยยิ้มดังเดิม    ฉันเลยหยิบเอาโทรศัพท์มือถือมาเซลฟี่และแตะแขนเธอเบาๆพร้อมรอยยิ้มชักชวนเธอมาถ่ายรูปด้วยกัน  นี่สินะภาษากายสื่อสารได้นับร้อยคำ

 

 

P1000734.JPGIMG20170607115240

หลังถ่ายรูปเสร็จ เธอจึงหยิบมือถือเก่าๆหน้าจอขาวดำขึ้นมาบ้างพยายามหาวิธีถ่ายรูปจากมือถือของเธอเอง  เมื่อไม่สำเร็จก็ทำหน้าสงสัยว่าทำไม   ส่วนฉันยังคงหาวิธีเชื่อมสัมพันธไมตรีกับหญิงแปลกหน้าต่อไป  ด้วยการชี้มือมาที่ตัวเองพร้อมทั้งเอ่ยชื่อเล่น  หวังจะแนะนำตัว   และชี้มือไปที่เธอบ้าง น่าเสียดายที่เธอไม่ได้เอ่ยอะไรออกมานอกจากรอยยิ้ม   ฉันเลยอดรู้จักชื่อของเธอ

ในจังหวะนั้นเองเธอฉวยข้อมือฉันให้เดินตามเธอออกไป  ออกห่างจากทีมงานคนอื่นๆ   เราเดินข้ามถนนไปอีกฟาก  มือหยาบกร้านยังคงกุมมือฉันเอาไว้ตลอดทางฉันรับรู้ได้ถึงความห่วงใยที่เธอมี   เราค่อยๆไต่ลงจากขอบถนนที่สูงชันโดยมีเธอคอยประคองอยู่ไม่ห่าง     ฉันเองก็เดินได้ไม่เร็วนักเพราะออกซิเจนที่น้อยลงกว่าชีวิตปกติทำให้เหนื่อยง่ายกว่าเดิม  จากถนนเธอพาฉันเดินลัดเลาะข้างรั้วลวดหนาม ผ่านดงหญ้า ผ่านก้อนหินตะปุ่มตะป่ำ  จนมาถึงรั้วที่มีร่องรอยว่าคงมีคนเคยผ่านเข้าออกมาก่อน เธอมุดเข้าไปและค่อยๆเอามือกันลวดหนามไม่ให้มาเกี่ยวตัวฉัน   ในใจแม้จะสงสัยว่าเธอจะพาไปไหนแต่สองเท้ายังคงก้าวตามเธอไป    ฉันออกมาไกลจากทีมงานคนอื่นๆไปทุกที     ความคิดในหัวตอนนั้นนึกสงสัยว่าถ้าเธอลวงเราไปทำอันตรายใครจะช่วยเราได้นะ แต่แล้วอีกความคิดหนึ่งก็แทรกเข้ามา

เชื่อในความรู้สึกของตัวเองสิ ฉันจะปลอดภัย

 

IMG20170607115832.jpg

หลายนาทีผ่านไปผู้หญิงแปลกหน้าสองคนกำลังเดินจูงมือกันอยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้าสีน้ำตาลที่หากพลั้งเผลออาจจะสะดุดก้อนหินที่แทรกตัวอยู่เอาได้   บางครั้งฉันรู้สึกว่ากำลังย่ำเท้าลงบนพื้นดินที่เปียกชื้น   แต่ดูเหมือนยังไม่ถึงที่หมายสักที  จนเมื่อเข้ามาใกล้ฝูงจามรีที่กำลังเล็มหญ้า  ในที่สุดฉันก็เห็นจามรีตัวใหญ่ขนดำเป็นมันขลับมีเขาโง้งงามเยื้องกรายราวกับประกาศว่า ฉันนี่แหละจ่าฝูง    ในใจคิดว่า นี่แหละ คงใช่ที่เธอต้องการ  เมื่อฉันจะหยุดแต่เธอกลับจูงมือฉันเดินเลยไป

IMG20170607115709.jpgIMG20170607115656

ในที่สุดเธอก็ปล่อยมือฉัน และวิ่งไปหาจามรีตัวน้อย ขนขาวเป็นปุย   แววตาของเธอเปล่งประกายสดใสกวักมือให้ฉันเข้าไปหา  พร้อมกับชี้มือไปที่โทรศัพท์ในมือ   เมื่อฉันจะถ่ายรูปเธอคู่กับจามรีน้อย   แต่เธอกลับดึงฉันเข้าไปใกล้ชี้ชวนให้ถ่ายรูปด้วยกันโดยไม่ลืมชี้มาที่แว่นกันแดดสีดำของฉัน  ท่าทางของเธออยากให้ฉันเอามันออกก่อนจะถ่ายรูปด้วยกัน  นั่นสินะตั้งแต่รู้จักกันมาฉันใส่แว่นกันแดดตลอดเวลาและเธอยังไม่ได้เห็นแววตาของฉันเลยว่ารู้สึกดีมากแค่ไหน

ฉันไม่เคยคิดเลยว่ามิตรภาพเกิดขึ้นได้โดยที่บางทีเราไม่จำเป็นต้องเอ่ยคำใดใดออกมา  

IMG20170607120657resize.jpg

PRODUCER’S DIARIES

การเดินทางของ ‘แป้น’ นันทิวาศย์ สโมสร โปรดิวเซอร์สารคดีชุด Tipitaka:The Living Messages

TIPITAKA1

Published by